İstanbul'da hava yine kapadı yahu moral bozuyor....

Bu da sinirden yiyor heralde :)

Bir şeyi farkettim : mutsuz olduğumda yiyerek mutlu olmaya çalışıyorum. Bir anlık o çikolatanın ağzımda erimesiyle "mmm" diyorum ne güzel işte diye gülümseyip televizyonda bir şeyler izlemeye devam ediyorum.

Ama o bi anlık mutluluk bana uzun vadede mutsuzluğa dönüşüyor.

Kilolarım yüzünden kendime güvenim olmuyor, resmen kompleks yapmışım farketmeden ...

Bir zamanım vardı (Allahtan geçti de...) " ben obezim ve kilo verene kadar dışarı çıkmicam ! " diye kendime eziyet ediyordum. Eve kapanmıştım, asosyalin teki olmuştum. Evde durdukça daha yalnız hissediyordum. 'Zaten kim görücek beni' diye sürekli yemeye başladım.

Ama anladım ki : insan kendine bir meşgale bulmalıymış. 

Hatta evde "Yemicem ben" diye düşüne düşüne farketmeden yemekten başka bir şer düşünemez olmuştum.

Sonuçta , kilo hiç bir şey demek değil! Kilo vermek dünyanın en zor şeyi de değil! 

Bizi karakterimiz için seven insanlar zaten çevremizde olur.

"Beni zaten hiç bi erkek beğenmez çok şişkoyum kimseyle sevgili olamam ben" diye düşünmeyin sizi kilolu halinizle de sevicekler olucaktır, olur da!

Siz kendiniz için kilo verin ve güzel bi vücuda sahip olun.

Ben kendimi daha rahat ve kendine güvenli hissetmek istediğim için kilo vermeye çalışıyorum.

Ne yapıyorsak kendimize yapalım kızlar! Hayata 1 kere geliyoruz. Bi daha olduğumuz yaşta olmicaz. Lütfen olabildiğinin en iyisi şekilde, sağlıklı yaşayalım :)

http://www.youtube.com/watch?v=jLVTkVRQMnQ&feature=related   -- Bu şarkı da hepimize gelsin moral olsun :) 1997 de çıkmış bu şarkı 15 sene olmuş ama hala çok seviyorum umarım siz de seviyorsunuzdur...